dicht 4: dauw

alles wat ik denk, moet eerst de ochtend hebben overleefd.
onthoud dat.

ik kan je in het holst van de nacht naar alle sterren hebben verweten,
ik kan je in het heetst van de dag, in het heetst van het vuur hebben
bestreden en dat het dan ’s avonds nóg eens summumt.

slapen in dat schemerbed baart me zorgen, ik krimp in foetus en
lik de tranen tussen mijn tenen droog.

’s morgens lig ik dan weer uitgestrekt, de
lakens van me af, mijn naakte tieten bloot en
het besef: pas beslapen is het bed
kreukelvrij.

Advertenties

9 gedachtes over “dicht 4: dauw

  1. Mooi, onbereikbaar gedicht.

    Iets om vaker te lezen, wil je het snappen.

    Ik doe het graag, beide.

    Alleen:

    s’morgens? niet ’s morgens?

    Bart

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s