ik beleef: de conducteur.

Oké, ik weet het, het is niet altijd even verstandig om jezelf op te sluiten tussen de oortjes van de mp3-speler maar als verknochte treinreiziger stel ik het muziekgezelschap graag op prijs.

Zo kwam het dat de conducteur me vandaag bij het bekijken van mijn GoPass tot driemaal toe om mijn identiteitskaart vragen moest en de mensen rondom mij daarvoor maar al te graag eens opkeken . Dat ging als volgt:
‘Uw identiteitskaart, alstublieft.’ (3 mensen kijken op)
‘Uw identiteitskaart, alstublieft.’ (7 mensen kijken op)
‘Uw identiteitskaart, alstublieft.’ (Ze zijn al met twaalf en hellen zelfs eens over de zetel om te piepen.)
Ik keek ook op, een beetje verwonderd de dertiende te zijn, graaide naar mijn gloednieuwe elektronische kaart en gaf die gehoorzaam aan de man. Hij gromde even, mompelde dan iets dat als ‘goedgekeurd’ klonk en knipte een gaatje bij . Voor hij weer verder ging, maande hij me ook nog aan om met mijn voetzolen niet tegen de zitplaatsen te schoppen. Dat zorgde voor de aandacht van maar liefst 18 mensen.

Ik vraag me eigenlijk af waarom ik nu per se mijn identiteitskaart aan die vent geven moest. Ik zie er toch niet uit als vreemdeling en reis gewoon met een GoPass rond. Stonden op mijn GoPass dan zo’n onmogelijke combinaties? Dat ik van Moeskroen naar Antwerpen, naar Tielt, naar Mechelen, naar Gent moet, dat is mijn zaak. En neen, ik smokkel niets, geen coke, geen weed, geen viagra en geen diamanten. Alleen de liefde, ja, dat neem ik steeds weer mee, daarvan kan ik zelfs zeggen dat het me voortdrijft maar naar mijn mening is dat nog altijd legaal, meneer…

Advertisements

2 gedachtes over “ik beleef: de conducteur.

  1. Ik werd ooit zelfs door een conducteur op mijn schouder getikt. Dat krijg je als je tijdens het luisteren naar een mp3-speler ook nog eens naar buiten zit te kijken.

    Op zich deed de man gewoon zijn werk. Het is soms alleen moeilijk te peilen waarom ze op bepaalde momenten bepaalde handelingen verrichten.

    En over je routes. Ooit was ik op een verjaardag van een neef in Leeuwarden. Dat ligt in Friesland, erg noordelijk in Leeuwarden. Een vriend van hem was met de trein uit maastricht gekomen en had dus gewoon een retour Maastricht-Leeuwarden. Dan krijg je aardig wat te horen van de conducteurs onderweg.

    Ik hoop dat ik dit niet drie keer hoef te typen, hoewel het niet serg zou zijn als er twaalf mensen door worden aangetrokken.

    Bart

  2. ik las het in één keer, Bart. Zelf was ik naar mijn schoenen aan het staren, geloof ik, of neen, ik was een boek aan het lezen, een boek over terrorisme. Ach, nu snap ik waarom ik verdacht was! 🙂

    Waar is de tijd dat ik drie en een half uur onderweg was naar Hiversum voor Guido. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s