ik beleef: P² Rekkem

Phoe, en zaterdag was het me dat avondje wel! Nadat ik vorige week zondag vastberaden aan X Roelens had laten weten dat ik mijn verlies bij Poëzie2005 tijdens één van de nog te gane P²-voorrondes in Rekkem of Lauwe zou wreken, moest ik natuurlijk ook de daad bij het woord voegen. Maandag stuurde ik daarom een mailtje om me in te schrijven en dinsdag kreeg ik te horen dat ik in Rekkem zeer welkom was. Veel tijd om me voor te bereiden had ik dus niet echt; evenementen zoals de SimsAwards , het Gentse Filmfestival en Chirovergaderingen nemen wel wat tijd in beslag. Nu goed, ik zou er maar het beste van moeten maken. Net als bij Poëzie2005 bibberde ik in de auto en smeekte Prins rechtsomkeer te maken. Dat Prins alweer niet toegaf aan mijn faalangstige opwelling, dat mochten ze blijkbaar geweten hebben in Rekkem.

We begonnen met negen deelnemers: Peter Kluppels, Frank Asaert, Katrijn Jonckheere, Benjamin Ball, ikzelf en nog vier chirogezinde thuisspelers van wie ik de namen vergeten ben/mocht. Zonder veel moeite raakte de jury (bestaande uit een plaatselijke vertegenwoordigster van ’t Kot en verder Alain Delmotte, Patrick Rozé en Olaf Risee als voorzitter) ervan overtuigd dat drie van de chiromannen en Frank Asaert eraf mochten vallen voor de tweede ronde. Die ronde mocht wel spannend genoemd worden. Behalve plaatselijke Bert, die geen tweede ronde had voorbereid, haalden de andere vier, waaronder ook ik dus , het beste uit de kast. Katrijn met haar spontane glimlach, haar regelrechte poëzie en haar professionele performance, Peter met zijn ritme en zijn stoere (maar soms ook minder poëtische) spielerei, Benjamin met zijn niet te versmaden gelaatstrekken (kijk maar eens naar het filmpje van Poëzie2005), en ik, ja, ik, met mijn ontegensprekelijke gedrevenheid misschien om nu eindelijk eens datgene wat in mijn Word-documenten staat, door de micro te jagen voor publiek. (Het zou van mij een kutwijf met ballen maken.)

Het mag wel min of meer fantastisch genoemd worden, toen de jury ervoor koos om de enige twee vrouwen in de wedstrijd naar de finale door te laten. Prins was wel erg enhousiast om van mij nog een derde ronde te horen (met op de achtergrond zijn gedicht) en ik vond het verdomd een eer om het bij mijn eerste optreden al meteen tegen Katrijn te mogen opnemen. De jury echter werd blijkbaar niet veel wijzer door die finaleronde (ze vonden ons even goed!) maar kozen dan uiteindelijk toch voor Katrijn, omdat zij in haar performance nog een tikkeltje beter mocht zijn dan mij.
De publieksnominatie ging naar Chiroboy Snoavel. Ik eindigde alweer als tweede. Eigenlijk had stoere Snoavel het optreden niet zo héél serieus genomen maar hij beloofde er voor de finale wel werk van te maken. Ik zal er bij zijn, niet voor mezelf, dat dus nipt niet, maar wél voor Prins. Voor wat ik nu weet, zal hij Kat alleszins niet zonder handschoenen moeten aanpakken. 🙂

Advertenties

3 gedachtes over “ik beleef: P² Rekkem

  1. Een Elbie zal ik misschien altijd wel blijven, maar een Sylvie Marie begint ook al te klinken nu, jawel, wacht maar tot ik mijn teksten van buiten ken! :d

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s