Ik beleef: Moe maar op en dolend, Abattoir Fermé

Woensdagavond, theater Nona in Mechelen: opnieuw een stuk van Abattoir Fermé. Prins en ik zijn nieuwsgierig, de vorige voorstelling Indie had wel tot onze verbeelding gesproken. Regisseur Stef Lernous staat ervoor bekend heel sterke beelden op te roepen en terwijl menig journalist nog steeds op zoek is naar goede woorden om de stijl van Abattoir Fermé samen te vatten, gaat het gezelschap gewoon door met werken te produceren. Zo is er nu dus ‘moe maar op en dolend’, het stuk begint erg traag, de eerste vijf minuten is het quasi helemaal duister. In het licht van een blauwe neonlamp zie je een naakte man die zich aankleedt en in de verte hoor je voortdurend het gekrijs van een kat – ook een stem hoor je af en toe, engelse teksten, iets over de mens en het lichaam. Na het aankleden gaat de man zitten, hij zit, hij zit, hij zit tot op het ogenblik –we dachten dat het nooit zou komen- een ander personage de scène betreedt. Een vrouw is het, ze rukt zichzelf uit een kleine houten kist die al de hele tijd op de scène stond. Dat gebeurt heel traag alweer. Uiteindelijk staat ze recht onder een lamp en begint prompt aan een sollicitatiegesprek met een onzichtbare en onhoorbare partner. Wat vanaf dan gebeurt, is minder duidelijk. Het geheel wordt verder in de kille, beklemmende sfeer gedompeld en het ene na het andere sterke beeld volgt zich op, iemand wordt onder klei gewreven, iemand wordt verkracht door een onzichtbare, er wordt met autootjes over elkaars lichaam gereden . Nergens wordt er veel gesproken, wel af en toe wat gezongen en de ‘off-screen’- stem in het Engels komt nog enkele keren terug. De traagheid in het begin van het stuk wordt nooit ergens verlaten, wat de titel alvast geen onrecht aandoet. En plots, plots stopt het stuk.
We keken een beetje vreemd naar elkaar toen, Prins en ik. Het stuk duurde amper een uur en we hadden het gevoel dat we het niet begrepen hadden, alsof we een avondje tv hadden gehouden, maar dat we constant hadden zitten zappen zodat we er uiteindelijk niet veel aan overhielden. Na wat gefilosofeer in de foyer maakten we het volgende oordeel: uitstekende regie, sterke beelden, goed acteerwerk, helemaal Abattoir Fermé maar aan het verhaal, daar schrijven we zélf nog aan. Ik besloot alvast dat het een stuk was over de cyclus van geboorte en verval. Het vereren van de dingen door het theatrale, maar het vernielen van de diezelfde dingen door de plotse ruwe wendingen. Uiteindelijk moesten we misschien niet naar het verhaal zoeken, maar naar het gedicht achter de beelden. Ja, dat was ook best mogelijk.

Advertenties

3 gedachtes over “Ik beleef: Moe maar op en dolend, Abattoir Fermé

  1. Ik heb het stuk gezien in de Rotterdamse Schouwburg. Na afloop vond ik het lastig te bepalen of ik het nu slecht of super vond. Maar het bleef wel in mijn hoofd spoken. Het feit dat ik geraakt werd door bepaalde scenes, mij druk maakte en een haat kreeg t.o.v de man met de cowboyhoed en er binnen in mij allerlei andere reacties/gevoelens/ideeën opkwamen, is naar mijn mening de reden dat ik het uiteindelijk een heel goed stuk vond (wel confronterend en shockerend). De helft van de zaal liep weg tijdens het Motel Mozaique festival….

  2. Hoi, Brigitte, fijn dat je hier even je mening achterlaat, een gemengd gevoel dus ook, maar inderdaad, het blijft wel ‘spoken’
    We gaan binnenkort nog eens naar abattoir fermé. 🙂

  3. Ik heb gisteren het stuk gezien op TaZ en ook ik weet er geen raad mee. Ik had me er totaal wat anders bij voorgesteld na het lezen van de korte beschrijving. De beelden blijven nazinderen, een verhaal kan of wil ik er niet uit distilleren (ergens maakte ik wel een connectie met vrouwenhandel) en verder kan ik me vinden in uw tekst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s