Ik beleef: Sappho 2005

En verdorie, ik schaam me om hieraan te beginnen: een verslag over de tiende editie van een poëziefestival vlak bij mijn deur en ik die er voor het eerst heen ging. Ruiselede –het schattige dorpje waar onder andere mijn mémé in een rijtjeshuis mag wonen- leek dit weekend wel onder de voet te worden gelopen door poëzieliefhebbers. Het is overigens de eerste keer dat ik een poëzieavond mag meemaken die zoveel volk op de been brengt, de zaal aan het Polenplein zat stampensvol en dat is nogal wat anders dan ‘De nacht der poëten’ die ik een tijd geleden in Aarschot mocht meemaken.
Wat is er dan wel zo speciaal aan dit festijn? Volgens een interview met organisator Luc De Leersneyder in de Krant van West-Vlaanderen werkt het festival al van in het begin met dezelfde formule: poëzie in combinatie met muziek en beeldende kunst. Ditmaal waren de ingrediënten de volgende: Luuk Gruwez, Gerrit Kouwenaar, Lucienne Stassaert, Menno Wigman, Ramsey Nasr en Leonard Nolens voor de poëzie, Kris de Bruyne voor de muziek en een werk van Dirk Braeckman voor de beeldende kunst. Het mag al duidelijk zijn dat zo’n cocktail inderdaad wel kan smaken. Even kort mijn meningetje over allen.
Braeckman zijn werk vond ik enorm intrigeren, een reuzenfoto van een gordijn dat opwaait, heel simpel, maar ik kon er uren naar kijken.
Wat Kris de Bruyne betreft, moest ik me blijkbaar schamen dat ik de man niet kende. Het publiek was razend enthousiast over zijn komst waardoor ik vermoedde dat hij voor velen vast bekender was dan sommige dichters op de affiche. De man bracht het er dan ook goed vanaf bij het publiek. Ook mij wist hij met zijn kampvuurliedjes te overtuigen. Vooral nadat hij naar voor getreden was, het publiek aan de zijkant –waaronder ook Prins en ik- had opgemerkt en zich verontschuldigde voor het zich verschuilen achter de twee grote pilaren naast het podium -niet dat hij daar iets aan kon doen, de organisatie wel.
Naar de voordracht van Luuk Gruwez had ik wel uitgekeken. Ik meen me te herinneren dat hij één van de eerste dichters was die ik ooit leerde kennen en aan wie ik meteen verkocht was. Op mijn zestiende spitte ik voor school nog een heel gedicht voor hem uit, ik geloof niet dat ik nadien nog ooit een betere poëzieanalyse gemaakt heb. Zijn voordracht kon me dan ook wel paaien aangezien de man, mijn god van vroeger, niet echt veel kon misdoen. Alleen zijn gedicht over de wielrenner kon hij misschien beter in het Vlaams doen zoals hij het ervoor geschreven had. Nu mocht het wel wat gekunsteld klinken, ja. Ik herinner me dat ik ooit eens een gedicht van Guido Gezelle -dat ook in dat Vlaams geschreven was- moest voordragen en van de lerares ook de zeer beleefde letterlijke uitspraak moest hanteren. Ik haatte het. Als geschreven staat ‘peerden’, waarom dan geen ‘pèrden’ zeggen? Trots moet je zijn op het taaltje!
Gerrit Kouwenaar, o jeetje, daar waren Prins en ik wel nieuwsgierig in. Op ‘de nacht der poëten hadden we Vinkenoog mogen ontmoeten en we verwachtten ons aan ongeveer hetzelfde typetje. We hadden wel wat gelijk. Beiden erg oud, beiden een beetje verward, maar beiden even babbelgraag. Ik vond het bijna schattig om hem te zien optreden, zo met zijn gebogen rug over zijn bundels. Aan de andere kant krijg je dan plots zo’n kille bedenking dat je blij mag zijn dat je hem nog ziet optreden.
Van Lucienne Stassaert herinner ik me zoveel niet meer. Ik herinner me beeldende poëzie maar nu niet echt vervoerende poëzie, ze is vooral vertaalster (onder andere van Emily Dickinson) en misschien is ze dat nog niet is beter dan dichteres.
Menno Wigman was prachtig, en daar was het publiek wel mee eens, voor het eerst op de avond werd tijdens de voordracht ook geapplaudisseerd in plaats van alleen erna. Ikzelf vond hem heel wat indrukwekkender dan op ‘Koningsblauw’. Sommige dichten van hem had ik al gehoord, maar ze leken nu nog beter tot me door te dringen. De gedichten van Wigman zijn gewoon af en rond en dat is een kunst, ja. Ik herinner me nog hoe hij na een gedicht nog een verlegen ‘T’is wat’ uitte, alsof hij nog eens onder de indruk was van zijn eigen woorden. Het maakte hem een favoriet bij het publiek, een naam heeft hij alleszins gemaakt.
Ook Ramsey Nasr vond ik beter dan op ‘Koningsblauw’ waar hij me met een ‘Ah, koopt u hem dan toch!’ kon overtuigen zijn bundel te kopen. Ik moet toegeven dat ik er gisteren pas echt serieus in beginen te lezen ben. Ik merk trouwens op dat de dichten die ik hem zelf hoorde voordragen, voor mij veel beter te begrijpen vallen aangezien Nasr in ‘Onhandig Bloesemend’ nogal wars van interpunctie is. Zijn voordracht bestond ook uit stadgedichten die me wel erg smaakten. Stadsgedichten maken zou ikzelf een nogal vervelende job vinden, maar Nasr blijkt er zich wel in te amuseren.
Als laatste mochten we Leonard Nolens nog smaken. Deze las vooral voor uit zijn laatste bundel met gedichten over Antwerpen. Het kon me zeer zeker boeien en Piet Piryns had ons wel gewaarschuwd daarvoor door aan te kondigen dat geen enkele dichter het aangedaan mag worden om na Nolens nog op te treden. Toch geloof ik dat ikzelf Nolens niet het zwaarste gewicht van de avond vond. Nasr en Wigman, ja, die!
Verdere verslagen vind je hier en hier en…
Advertenties

3 gedachtes over “Ik beleef: Sappho 2005

  1. Ah, jij bent dus Sylvie Marie, die er met David was. We denken ongeveer hetzelfde over Sappho, wat zeg ik, helemaal hetzelfde denken we. Fijn je even te spreken zaterdag. Wat ik heb geleerd uit jouw verslag is dat er niet veel volk was in Aarschot, waar ik twee of drie jaar geleden ook eens op de affiche stond. Jammer, de organisator moet meer reclame maken ginds. Groet!

  2. Dat moet hij zeker, want zo’n dichtermarathon is echt wel de moeite. Het voordeel van weinig volk is dan wel weer dat je netjes vlak voor de spreker kan gaan zitten aangezien er geen gereserveerde plaatsen zijn. Dat vond ik in Sappho een beetje schandalig aangezien we allen wel wat betalen en dus recht hebben op een goed zicht. In Aarschot konden we wel wat dichter zitten, zo dicht zelfs dat we de speekseldruppels in onze gezichten voelden vallen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s