ik beleef: met als enig geluid wat geritsel

Tja, hoe gaat dat allemaal? Praatje hier, praatje daar en voor je het weet, mail je drie dichten door voor opname in een bloemlezing. Gisteren mocht die bloemlezing, uitgegeven door de Blauwe Engel, dan voorgesteld worden. Theo H.A. Slachmuylders, de samensteller ervan, nodigde ons daarvoor graag uit in ‘het Laatste huis’ in Hombeek, een oud gewit boerderijtje op het einde van een kasseiwegeltje dat de Poreistraat heette. Het was allemaal wel best gezellig ingericht. De ruimte waarin zou voorgelezen worden, was opgesmukt met beelden en schilderijen van Katty Renneboogh en Jean-Pierre Schoukens. Helaas voor Kathy of Jean-Pierre – ik weet niet van wie de creatie was- kletterde omstreeks kwart na drie al een beeld aan stukken. Ik had een minuut of tien ervoor nog heel gebiologeerd naar dat beeld staan staren. Het was prachtig maar het stond er zo wankel op het statief dat ik in mijn hoofd een niet eens zo profetische voorspelling moest maken. Ik had er daarom voor gezorgd dat ik ver verwijderd van het beeld bleef, een ander had de ‘brandende struik’ blijkbaar niet gezien.

Nu goed, over de voordrachten. Nadat Bart Somers -tja, toevallig een burgemeesterend nieuw-Hombekenaar- en Theo nog een voorwoord hadden gedaan, mocht het dichten beginnen. In alfabetische volgorde mochten alle dichters die in de bundel publiceerden, een twee- of drietal gedichten voordragen. De meesten lazen hun gepubliceerde gedichten voor maar ik niet. Ik koos voor wat nieuw materiaal en dat beviel blijkbaar wel. De genodigden die altijd wel een beetje rumoerig waren geweest, bleken voor mij wel te kunnen zwijgen. Ook Prins pakte liever uit met ander materiaal. Materiaal waar je bijvoorbeeld een Snoecks kunt voor bovenhalen. Of een resem posters. Of een dichtbundel van Benno Barnard die we de dag ervoor nog kochten in Gent op het boekenfestijn, bekijk het maar. In het midden van de kamer was er ook een knetterende haard, heerlijk was dat. Ik zag de gastvrouw er enorme houtblokken in werpen en genoot, genoot! Prins schreeuwde in zijn voordracht nog ergens ‘zet de kachel af!’ maar de meerderheid stemde tegen.

Voor de rest heb ik vooral genoten van de voordrachten van Theo die wel wat in zijn gedichten had gelegd, Rita Valentina die zeer expressief was en Eric Vandewyngaerden die ik nu eens wat uit zijn onlangs uitgegeven bundel ‘Het licht stelt de wet’ mocht horen voorlezen. Het is bij deze ook aangeraden massaal de bundel van Eric te kopen. Op die manier kan een ongelukkige word-fout die in bloemlezing is opgedoken worden rechtgezet. Ah, Prins, Eric en ik kregen er alledrie wel wat inspiratie van en dat is nooit slecht.

Advertisements

2 gedachtes over “ik beleef: met als enig geluid wat geritsel

  1. Nu pas deze bijdrage gelezen, o wonderbaarlijke jongedame… erg lief en je mag het weten: het steekt me – werkelijk waar… – een hart onder de riem.

    Vriendelijke groet, en ik wil jou en je ‘Prins’ in het komende jaar veel ‘ata’ (zie: Voor een engel)toewensen.

    Eric

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s