het bos

het bos staat er. vierhonderd jonge twijgjes
in weidegras als tandenstokers op teveel kaas.
we drentelen wat langs een ingebeeld beekje
‘en hier moet de blokhut komen, een met
zitbankjes en een vuurtje voor de winter. ‘

niemand houdt ons het fantaseren tegen, we zijn
al vijftig bijna, de kinderen het huis uit, nu is het
aan ons. we verlaten de villa en verschansen ons
tussen de tandenstokers, ze staan er, gepriemd en
kreunend onder de minste wind. dat went, zeggen ze.

Advertenties

Een gedachte over “het bos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s