ik beleef: SlAmersfoort, jaarfinale 2005

Dat het spannend zou worden, daar moesten Prins en ik niet meer van overtuigd worden, op de huiveringwekkende vrijdag de dertiende jongstleden, stapten wij tweetjes dan ook heel voorzichtig in de auto op weg naar de jaarfinale van de Poetry Slam in Amersfoort. Gijs Ter Haar, de gastheer aldaar, had Prins er in juni uitgenodigd voor een voorronde. David won die voorronde met glans en kreeg meteen de uitdaging om terug te keren. Die nam hij zonder aarzelen aan. De man die toen met de publieksprijs ging lopen, Freek Lomme en nog twee anderen, vonden het blijkbaar niet de moeite om af te komen. Dat waren al een paar tegenstrevers minder. Prins en ik kenden de andere deelnemer eigenlijk niet echt, we kenden Pom Wolff en Alexis de Roode en voor we vertrokken, verwachtten we dat die twee alvast in de finale zouden staan. David zou er mooi naast staan, maar daar was ik zekerder van dan hij. Andere mededingers waren Floor Cornelisse, Herman van Lunen, Hans Goslinga, Alex Franken, André Heijenekamp en Lotte Asveld.

De heer de Roode viel echter al in de eerste ronde af, ikzelf had zijn performance wel kunnen smaken maar dat vond de vierkoppige jury, waaronder ook Karlijn Groet, blijkbaar niet. Verder vielen in de eerste ronde nog twee personen af, ik geloof dat dat Hans Goslinga en Herman van Lunen waren. Herman had nochtans nog wat aan te bieden, Hans Goslinga ging er gewoon voor om zoveel mogelijk nieuwe inspiratie uit het publiek te halen. Prins was blij in de tweede ronde te geraken. Hij keek naar mij alsof hij het onmogelijke had verwezenlijkt maar verdorie, ik had hem nog nooit zo goed bezig gezien, natúúrlijk dat hij in de tweede ronde kwam! Pom Wolff dacht er trouwens net hetzelfde over. Hij schreef het in een verslag als volgt op: david troch drong door alles heen in de eerste ronde. een absoluut hoogtepunt. Als dat ‘m niet vleit. 🙂

De tweede ronde van David vond ik zelfs nog prachtiger dan de eerste, het was voor mij daarom een makkie een pronostiek te doen over wie in de finale terecht zou komen: Pom Wolff, die met verdomd veel nieuwe dingen het publiek echt kon doen luisteren, ik had nog nooit zo genoten van de meneer, Lotte Asveld, die heel rustig haar eigen persoonlijkheid volledig blootlegde (ik had het meisje overigens nooit eerder gehoord, en al valt in haar gedichten een eenvoudig rijm te ontdekken, haar bekoelde voordracht verdoezelde dat en zorgde vooral voor veel ritme) en David Troch, die schitterde in variatie! (ja, want soms verwijt ik hem zijn eentonigheid:)) Ik kreeg natuurlijk gelijk en David keek nog ongeloviger dan daarvoor en gooide me warempel een meter de lucht in.

Davids derde ronde stelde me wat teleur, het was naar mijn gevoel wat te scanderend, alhoewel het natuurlijk wel volop Slam mocht wezen. Ook Pom en Lotte deden het voor mij wat minder. De jury zou volgens mij dus vooral moeten kijken naar de vorige ronden om een goed oordeel te vellen. Dat deden ze wellicht ook maar voor het publiek stond het alvast vast dat het tussen Pom en David was. Het was nagelbijten.

Na een intermezzo was het dan zover. De jury maakte de winnaar bekend en dat bleek Pom Wolff te zijn! Verder maakte Gijs ter Haar ook de publiekswinnaar bekend en ook dat bleek Pom Wolff te zijn! Pom wist niet waar hij het had, David ook niet maar we hadden het alvast weer gehad. Ik was vooral trots op het ventje en na een heerlijke nachtrust bij André Heijenekamp, die het overigens ook niet slecht had gedaan, konden we terug naar huis waar de affiches voor ons Gedichtendag-evenement Beeldrijk intussen netjes klaar lagen. Ik durf er vanuit gaan dat ook dat een overwinning zal mogen genoemd worden.

Advertenties

7 gedachtes over “ik beleef: SlAmersfoort, jaarfinale 2005

  1. Ik heb het gehoord, maar jouw verslag geeft meer info weer, waarvoor mijn dank.

    Al dacht ik dat de hele slammersfabriek tegenwoordig wel op zijn gat zou liggen. Maar ook ik kan het wel eens mis hebben.

  2. graag gedaan, meer info, daarvoor doe ik het, het houdt me overigens ook wat aan het scrijven. Verder kan ik niet zeggen dat Slam platligt, neenneen, daar heb ik in het recente verleden teveel vreugde voor beleefd 🙂

    Groetje,
    Sylvie

  3. Hey Sylvie,

    Anne-Tjerk, een van de drie ontbrekenden (en winnaar in mijn voorronde), was niet aanwezig wegens ziekte. Gelukkig voor Pom en David. 😉

    x

  4. Zoiets hoorde ik ook al van David, x, het is geluk hebben soms, ik vraag me nu af wat het zou geweest zijn indien Anne-Tjerk in jouw voorronde ziek was geweest 😉

    Hartelijk!

  5. Ik had best af kunnen komen, maar had andere, interessanter verplichtingen.

    succes, geachte clan…

    poezie bezit immers mogelijkheden.

    als

    Wanneer Willem-Dirk in de preview geen notie had genomen van zijn omliggende medestanders, alswaren zij daar veeleer rap daarboven gaan staan, evenalls Joyce, die de hoogte tetterde alvorens zij haar rookwaren hartgrondig in duisternis hulde en daarbij eveneens de opponent links liet liggen alhoewel die toch een goede reputatie heeft en onder meer in Doetichum die-en-die heeft verslagen zoals voorheen Eric M. wel eens plaagde te doen.

    etc.
    etc.
    etc.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s