ik beleef: Saint-amour en Zoete Zinnen Nacht

noem het volgende verslagje een ondertussen-verslagje, beeld me in terwijl ik hier ziek zit te wezen en al drie dagen Ikea-kastjes in elkaar aan het timmeren ben. Zo is ondertussen. Verder ook een ondertussen vanwege de snelheid waarmee alles gaat, ik heb geen tijd meer om over alles verslag uit te brengen. Zo was ik zaterdag met Prins op Saint-Amour, een evenement georganiseerd door Behoud de Begeerte. De lieverd had voor ons ‘tienmaandensamenzijn’ de gelegenheid aangegrepen om samen met mij naar de Vooruit in Gent te trekken om te zien hoe liefde en literatuur ditmaal aan elkaar werd gekoppeld. Ditmaal ja, voor Prins dan toch, want die was reeds op vorige edities van Saint-Amour geweest, ik niet.
Saint-Amour was goed, een combinatie vertellers gecombineerd met een combinatie intermezzo’s gecombineerd met liefde, ja, dat zeg ik goed. We zagen onder andere Hugo Mathijssen die het toeval of niet, over Ikea-kasten had, Tom Naegels, heel expressief, Vincent Overeem, Joke van Leeuwen, Annelies Verbeke, Paul Verhaegen en Erik Vlaminck. Genieten was het, al geef ik toe dat, hoewel ik achteraf vond dat de drie uur waren voorbijgevlogen, ik bij Annelies even de ogen heb gesloten. Dat ligt voor alle duidelijkheid niet aan Annelies, dat ligt aan mij, vanwege de snelheid van de gebeurtenissen die ik even niet meer de baas kan.

Gisteravond was er dan de eerste editie van Zoete Zinnen Nacht, had er nog niet van gehoord, tot Tine Moniek Prins zondagavond verraste met een dringend sms’je dat er een dringend mailtje voor ons in de mailbox lag te wachten. We haastten ons naar de pc, blij om uit de luie zetel geroepen te worden en vonden in de mailbox de vraag of wij, als dichterskoppel, Tine en haar lief, Olaf Risee niet wilden vervangen op 14 februari in de Beursschouwburg te Brussel. Mja, een rustige avond hadden we ‘gepland’ maar daar kwam dus weer niets van huis. Toch we mochten wel wat enthousiast wezen, in Brussel optreden, ja, het is weer eens wat nieuws. Zonder echt veel voorbereiding stonden we gisteravond dan maar weer eens op het podium, samen met X Roelens (jeetje, die komt bijna in elk verslag van me voor), Lieven Vercauteren en Philip Meersman en het Venijnig Gebroed. Een bijna-geslaagde avond vond ik het. Als spitsafbijtend koppel vond ik het moeilijk om meteen mijn draai te vinden, ik heb overigens ook wel het gevoel gehad dat het contact met het publiek er niet echt was en dat was er overigens ook niet altijd bij de andere dichters. Wat het optreden van Prins en ik betreft, hebben we besloten om voortaan altijd, tijdens een duo-optreden, de Nijmegentactiek toe te passen, dit is op elkaar inhaken en converseren, ja, dat maakt de luisteraar blijkbaar meer betrokken bij de zaak. Gisteren hadden we gewoon elk om de beurt braaf onze drie dichten naar voor gebracht en dat werkte niet zo goed, neen, we hebben weer wat bijgeleerd. Over de rest nog: X heeft weer gezongen, ik vond het ook weer werken, ik zit ermee in mijn (pijnlijke) hoofd, al de hele nacht: niet een huid, niet een later is de bedding van haar daden etc. Verder klinken ook nog klanken na van gedichten van Vercauteren en Meersman, het is een afwisseling van ‘verdomme Sabine’ en iets Babylonisch onverstaanbaars, ach, ik vergeet het wel. Van het Venijnig gebroed blijft me vooral de poëzie van Denis S.M. Vercruysse bij. Daar knikten Prins en ik bij, en knikken wil wat zeggen. Verder ga ik timmeren.

Advertenties

Een gedachte over “ik beleef: Saint-amour en Zoete Zinnen Nacht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s