Gare Lille-Flandres

Zo sloot ik de voorbije week, nog steeds een beetje ziek-geeuwend, een hoofdstuk af. Concreet heb ik een kleine kamerdeur -die je niet van buitenuit kunt openmaken zonder sleutel- dichtgetrokken. Dit uiteraard na eerst die kamer helemaal leeg te maken en te laten inspecteren door ‘la femme de menage’. En het was te verwachten: ze stelde een lege kamer vast, een lege kamer in Ronchin in de Rijselse banlieue.

Niemand gelooft wellicht dat ik daar een kamer had, but I did. Welgeteld tien maanden lang voor de studie aldaar. Daar lever ik misschien nog af en toe eens bewijsstukken van. Nu is het echter finito, ik bracht er nog een wakkere nacht door, denkend aan een Duitse vriendin die in de kamer naast de mijne er nog even van wilde profiteren met een Fransman, terwijl ik Prins simpelweg had laten overkomen om met mij in de slaapzak te rollen. Aangezien hij dit zonder gemor of problemen deed, heb ik voor hem dan maar een truitjesmodeshow gehouden.

Ik heb tenslotte ook een goed rapport mee naar huis.

En enkele muggenbeten.

O ja, er staat op Parlando dat de recentste poëziekrant een waar collector’s item is geworden. Dat zou liggen aan het mooie overzicht dat erin werd opgenomen van de poëzie in Vlaanderen en Nederland de voorbije dertig jaar. Het kan. Het kan ook vanwege de foto van Prins en mij die erin staat te prijken.

Ja.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s