Ik beleef: Testament, Abattoir Fermé

Eerst heb je een vrouw, ze friemelt wat met plakband, kotst daarna de boel onder en begint dan hartstochtelijk te masturberen. Dan heb je ’n man. Ja, gewoon een man die dwangneurotisch een tekst opzegt, zich daarna uitkleedt en insmeert met glitterverf. Als laatste komt nog een man. Die kleedt zich vreemd genoeg niet uit, maar staat wel tien minuten aan een stuk te schudden en te beven. Weinig tekst en veel beelden, zoals altijd de formule voor een toneel van Abattoir Fermé .

Een kleine houvast hadden we aan de inleidende video van Alice in wonderland, de hartoperatie, het neonlicht dat enkele seconden ‘another lonely soul’ deed verschijnen en de laten-we-ze-maar-‘offscreen-teksten’-noemen die iets zeiden in de aard van ‘you think that serialkillers are the problem, you think that racists are the problem, but they’re not, you are the problem!’

Ja, dit stuk zal wel over eenzaamheid en verlies gaan, besloten we. Abattoir Fermé haalt zoals altijd alles uit de kast om de mens zo oneerbaar, slijmerig en schokkend voor te stellen. Een speciale ervaring. Je voelt je snel ongemakkelijk. In vorige vertoningen zoals ‘Indie’ en ‘Moe maar op en dolend’ (besprak ik beide hier), zagen we de acteurs al masturberen, verkracht worden en kak en pis eten. We vroegen ons daarom af wat het nu ging zijn, een live-on-the-scene-moord? Dat vreesden we even toen één van de acteurs een konijn in de armen hield. Gelukkig liet hij het beest later gaan.

Het is op zich wel nobel van Abattoir om steeds maar weer op zoek te gaan naar the underground en alles wat afwijkt van de norm en daarbij nieuwe thematieken, damaturgieën of theatervormen te bedenken. Het probleem lijkt echter wel dat Abattoir zichzelf herhaalt. Het lijkt erop dat je met één voorstelling alle voorstellingen gezien hebt. Omdat het vooral om de beelden blijft draaien, heb je weinig houvast. Er is nooit een duidelijke plot, hoofddoel is sfeer scheppen. en dat die sfeer om decadentie draait, om verval en om de nietigheid van de mens, dat wéten we nu intussen al. Wachten op iemand die op het podium vermoord wordt, doen we dus wellicht niet meer.

Testament is nog steeds te bekijken in kcNona in Mechelen. Abbatoir gaat ook op wereldtounée. Surf naar de site van Abattoir Fermé voor meer nieuws.
Advertenties

2 gedachtes over “Ik beleef: Testament, Abattoir Fermé

  1. Abattoir fermé,

    ik kan -eerlijk- wel veel hebben, maar moeten we dat nu nog leuk vinden?

    Niets nieuws hoor, veeleer treurig!

    groet, J.v.m.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s