B-day of D-day?

Gisteren bereikte ik de ongelooflijke leeftijd van 23 jaar. Niet echt iets om naar uit te kijken, vond ik. Het gaat immers niet alleen om het objectiever gebeuren: ouder worden. Neen, een oudere leeftijd impliceert ook nog heel wat andere zaken. Zo wordt psychisch en fysisch alweer een stuk meer van je verwacht dan toen je 22 was -dat dubbele getal, ja toen kon je nog dubbelzinniger zijn. Je moet alweer wat meer doordacht zijn, standvastiger, relativerender, de eigen koppige ik dringt zich steeds meer en meer op, puberaliteit is alweer wat meer uit den boze en vooral: je ben alweer een stapje dichter bij de limietleeftijd voor poëziewedstrijden voor jongeren. O ramp!
Alsof dat nog niet genoeg is, stuurt een Prins je ook nog de leuke uitnodiging om naar de première van the number 23 te gaan kijken. En neen, ook daar word je niet vrolijker van. Na de film verraadde een nachtelijke schreeuw mijn overrompelde tienergeweten toen Prins me een knuffel wilde geven, maar ik hem voor een moordenaar aanzag.
BOE!
Advertenties

2 gedachtes over “B-day of D-day?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s