Interview met mezelf (door Rob de Vos)

Er is niet alleen een tweewekelijks Meandermagazine, dit jaar kregen de Meandersponsors ook drie speciaal voor hen samengestelde nieuwsbrieven. Enkele maanden geleden nam Rob de Vos daarvoor een interview met me af. Omdat niet iedereen spijtig genoeg Meander sponsort, maar het interview wel leuk is, plaats ik het hier ook:

Sylvie Marie stelde tot nu toe twaalf afleveringen samen van de rubriek Dichters. Daarnaast is ze zelf actief als dichter en vindt ze ook nog eens de tijd om te studeren.
Heb je als studente niet wat beters te doen dan meewerken aan Meander? Misschien wel, maar ik vind Meander een uitstekende bezigheid voor een studente. Je leert ervan, krijgt verantwoordelijkheidsgevoel en bouwt een netwerk op. Een betere voorbereiding kan ik me als journaliste in spe niet voorstellen. Bij Meander ga ik voor Dichters actief op zoek naar nieuw dichttalent. Dat betekent wat research doen, maar ook hier en daar eens een prijsuitreiking bijwonen. Zo leer je wat mensen kennen. Bij het keuren van de inkomende gedichten leer ik ook erg kritisch te zijn. Als ik iets niet goed vind, leer ik ook te zeggen waarom. Dat zijn zaken die je als jong mens goed van pas kunnen komen in de toekomst.

Waarin zit voor jou het fascinerende van poëzie? Denk je er anderen, die er (nog) niet zoveel in zien, enthousiast voor te kunnen maken? Moeilijke vraag. Vaak weten mensen niet waarom ze een bepaalde hobby uitoefenen. Waarom vist een visser? Antwoord kunnen geven op de vraag waarom poëzie fascineert, houdt ook in te kunnen beschrijven wat poëzie is. En dat is verdomd moeilijk. Als je het woord ‘poëzie’ opzoekt in Van Dale, krijg je ‘de kunst van het dichten’ en verder – dit is heel interessant – citaten van dichters. Herman de Coninck zegt: ‘Poëzie is op de overtreffende trap van jezelf gaan staan, helemaal boven aan het laddertje, en dan nog een trapje hoger proberen te komen.’ Harry Mulish wordt geciteerd met ‘poëzie met andere woorden is de gouden tong van het zwijgen’ en Jan Hanlo besluit met ‘poëzie is de vakantie van de filosofie’. Vooral dat laatste is toch verleidelijk, vind ik. Als het antwoord op ‘waarom vist een visser’ is: omdat het spannend is, dan is het wel leuk om te zeggen op de vraag ‘waarom is poëzie interessant’: omdat het de vakantie van de filosofie is. Poëzie is inderdaad nadenken, en met die gedachten de taal verzetten. Of deze mening nu anderen kan overtuigen, laat me een beetje koud, maar hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

Hoe vind je gewoonlijk nieuwe ‘slachtoffers’ voor de rubriek Dichters?
Ik vind die eigenlijk niet zo bewust. Ik houd mijn oren en ogen open als ik naar literaire evenementen ga. Als iemand mij opvalt, stap ik gewoon op die persoon af en vraag het hem of haar.

Wil iedereen die je het vraagt altijd meewerken?
Tot nu toe heeft nog niemand afwijzend gereageerd. Hoe kan het ook anders? Voor een dichter is het niet vanzelfsprekend om in het spotlicht te komen. Een interview afwijzen is snijden in het eigen vel.Natuurlijk, ik zoek ook het nieuwe talent. Misschien is het wel zo dat bekendere dichters een dergelijk interview van de hand doen. Maar goed, dat is net het leuke aan mijn job, dat de meeste dichters die ik naar voren schuif nooit eerder hebben gepubliceerd.

Zouden dichters zich niet wat meer met politiek moeten bemoeien? Of zou wellicht de politiek zich meer met poëzie bezig moeten houden? Haha, je alludeert natuurlijk op mijn studies Politieke Wetenschappen!

Uiteraard! Neen, laat die twee zaken maar gescheiden. Het is al erg genoeg dat dorps- en stadsdichters overal als paddenstoelen uit de grond schieten om het maatschappelijke leven te entertainen. In ieder geval zijn het twee boeiende bezigheden, maar ik houd ze liever gescheiden. Ik heb nog nooit de neiging gehad om de twee met elkaar te verbinden, al maken ze me heel enthousiast.

Wat zou jij nog aan Meander verbeteren als je daarvoor over de nodige financiële middelen kon beschikken? Dat is een heel eenvoudige vraag. Het liefst van al zou ik Meander op papier zien. Als ik dus geld zou hebben, zou ik van Meander een maandelijks tijdschrift maken met de sterke interviews, de recensies, de klassiekers etc.

Wat is voor jou de meerwaarde van Meander op papier vergeleken bij Meander alleen op internet? Het maakt het minder vluchtig. Papier houd je in handen, je kan er aan snuiven en het bewaren in lades. Voor een literair magazine mag dat wel. Het hoort gewoon bij het genre. Ik denk dat Meander op papier meer au sérieux zou worden genomen.

Wie hoop je ooit nog eens te kunnen interviewen? Daar heb ik geen ambities in. Ik vind het heerlijk nieuw talent te ontdekken dat nog nergens een podium kreeg. Ik máák de mensen interessant. Wie weet worden sommige mensen die ik nu al interviewde, later erg beroemd.

Interview en foto: Rob de Vos
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s