Brief aan Victor Hugo

In de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience werden onlangs twee brieven teruggevonden van Victor Hugo. Deze worden vandaag, op Erfgoeddag, aan het grote publiek getoond. Naast deze brieven zal ook een brief van mij aan de grote schrijver liggen. ‘Op die manier wordt het verleden plots heel hedendaags’, vonden de mensen van de bib. Bij deze plaats ik hem ook hier.

 

Gent, maandag 30 maart 2009

 

 

Geachte heer Hugo, beste Victor,

 

Vreemd hoe iets wat me aan het twijfelen brengt, me meteen iets laat doen, waarvan ik –nu ik ermee bezig ben- besef dat ik er al lang van droomde om het te doen: een brief schrijven naar u.

 

Het zit zo: al sinds ik u heb leren kennen, zo rond mijn zestien, zeventien jaar, heb ik altijd een hechte band met u gevoeld. Lang heb ik niet geweten hoe of waarom. Ik dacht: het is uw romantische ziel die me heeft getroffen. U, een splinter aan de muur, waaraan ik, tastend en zoekend naar meer, ben blijven haperen.

 

U schrijft dan ook zo mooi, meneer. Hoe u aan een jong meisje zegt: ‘Riez pourtant!’, ja, dat treft een te veel wikkend en wegend jeugdig hart. U lezen is me wentelen in lakens van vergeten levens, zodanig wroeten en kruipen dat ik bijna verdwaal. En als mijn hoofd dan weer de uitweg vindt, namijmeren. Over hoe het moet zijn geweest, zo’n zijn zonder pc, tv of facebook.  Ah, wat een onzin allemaal! Ik schaam me er zelfs voor deze drie woorden aan u voor te schotelen. Ze zijn het niet waard in deze brief een plaats te krijgen. Als ik denk aan hoe u leefde, zonder al die tijdsverterende en dommakende industrie, welt bij mij zowaar een traan op. Uw tijd, geloof het of niet, beste Victor, was mooier dan deze.

 

Ik wijd uit. Natuurlijk was er meer aan de hand dan ik die u gewoon mooi vond schrijven en nostalgisch werd wanneer ik u las. Ik ontdekte het toen ik, louter voor recreatieve doeleinden, naar Vianden trok en ging logeren in een hotel dat naar u genoemd werd. Ik ontdekte: u heet niet zomaar Victor Hugo, u heet Victor Marie Hugo! Ik ontdekte: u werd geboren op 28 februari! Ik ontdekte: u schreef uw laatste schrijfsels in 1884, een jaar voor uw dood! Laat Marie nu ook eens mijn tweede naam zijn, laat ik op 28 februari het levenslicht hebben gezien en laat dat laatste nu eens precies honderd jaar na uw laatste schrijven zijn geweest. Op dat moment, beste heer Hugo, kreeg ik een tik op mijn hoofd. Ik was het die mijn vlakke hand tegen mijn voorhoofd sloeg omdat ik eindelijk wist waarom!

 

Wat me nu twijfelen doet? Sommige bronnen op het internet (vergeet dat woord!) vertellen me nu dat u niet op 28 maar op 26 februari bent geboren. U begrijpt dat dit voor mij een gewichtige zaak is en veel invloed heeft op mijn verhouding tot u, beste Victor. Vandaar deze brief om het u te vragen. En natuurlijk bezocht ik uw graftombe in het Panthéon al. Helaas staat daar enkel uw geboorte- en sterfjaar op en niet de exacte datum.

 

Als u, goede heer Hugo, me op één of andere manier uit mijn lijden kunt verlossen, ik zou u eeuwig dankbaar zijn. Intussen verblijf ik, beste Victor,

 

Met de meeste hoogachting,

 

Sylvie Marie De Coninck

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s