Verrassingen

verrassingEr zijn altijd verrassingen. Er zullen er altijd zijn. Vreemd om te zien hoe ge er in deze contreien niet van onderuit kunt, hoe ge er niet zomaar even vanonder kunt muizen. Ge moet gaan zitten en ge moet het ondergaan, zelfs al waart ge zelf bezig met een verrassing voor iemand. Maar dat is zo gek nog niet. Dan vindt ge dat normaal. Als gij bezig zijt, zullen er wel anderen ook bezig zijn met verrassingen maken.

 Het begint pas raar te worden als ge er zelf genoeg van krijgt en ge gaat zitten. Ge leunt achteruit, slaat uw hoofd achterover – man, dat doet deugd – en ge kijkt naar uw plafond in uw woonkamer. Wit, beige, bruin,… een neutraal kleur en afhankelijk van de leeftijd van uw huis of uw flat, hier of daar een barst. Even denkt ge dat de hele wereld in die barst op uw plafond is gegoten. De hele wereld daarboven aan uw plafond in uw woonkamer. Het is een geruststellende gedachte, zo lijkt het wel alsof ge alles onder controle hebt, alles zit vlak onder uwen duim. Ge hoeft maar met uw vingers te knippen en er gebeurt gelijk wat ge hebben wilt.

Net op ’t moment dat ge zelf nog begint te geloven wat ge aan ‘t denken zijt, gebeurt het: de verrassing. ’t Kan van alles zijn, maar één ding hebben alle verrassingen met elkaar gemeen: dat is dat ze niet te voorspellen zijn. Als ge ze wel kunt voorspellen, zijn het geen goede verrassingen, dat weet ge wel. Ge moogt het u niet voorstellen: iemand ontmoeten en al meteen op zijn gezicht lezen dat hij iets van plan is. Om somber van te worden. ‘Awel manneke, wat gaat het zijn? Waarmee gaat gij mij proberen van mijn sokken te blazen?’

Dergelijke zinnen zijn sowieso dooddoeners, of de verrassing er nu zat aan te komen of niet. Alsof ge überhaupt nog van uw sokken te blazen zijt. Al eens bij stilgestaan wat het zou kunnen zijn dat u van uw sokken blaast? Ge zult niet veel vinden. Alleszins geen positieve verrassingen, toch. Een onverwacht feestje, een onverwacht bloemetje van een attente collega, dat gaat zo voorbij. En negatieve verrassingen? Dat iemand plots sterft, kan u van uw sokken blazen. Of toch niet, want uiteindelijk sterft iedereen. Zelfs deze verrassing is dus, ondanks haar grillen, altijd op één of andere manier voorspelbaar. Ge wilt niet weten hoeveel mensen er in de omgeving van de gemiddelde mens sterven aan borstkanker, hoeveel aan een autoaccident, hoeveel er omkomen in een brand.

De ultieme verrassing, die dus die u van uw sokken blaast, zou iets moeten zijn dat nooit eerder vertoond is. Maar, zeg nu zelf, hoeveel zou het u doen om plots een mens te zien die in staat is te vliegen? Als die ontdekking van geen invloed is op u, gaat ge u ook al snel vervelen.  En als ze wel invloed heeft op u? Wel, dan zijt ge dat alweer gewoon geworden voor dat ge het zelf goed en wel beseft. Niets houdt u lang in de ban.

 En waar dat ’t op neer komt – Ja, ge voelt mij al aankomen, zo’n verrassing ben ik wel – is het volgende: hoewel er altijd verrassingen zijn, zijn er geen verrassingen. Om weemoedig van te worden, vindt ge ‘t niet?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s